Nga Redi Minga:
Në politikën shqiptare, Edi Rama është përpjekur prej vitesh të ndërtojë imazhin e “udhëheqësit modern”, të njeriut që gjoja po e çon Shqipërinë drejt Europës. Por realiteti që përjetojnë shqiptarët çdo ditë është krejt ndryshe. Shqipëria sot nuk drejtohet nga një “çoban” që kujdeset për kopenë e vet, por nga një sistem që po i rrjep, varfëron dhe largon shqiptarët nga trojet e tyre. Për këtë arsye, shumë qytetarë e shohin Ramën jo si drejtues, por si “kasapin” politik të një kombi që po zbrazet çdo ditë.
Asnjë pushtim i huaj nuk ka arritur të zbrazë Shqipërinë siç po ndodh në këto vite. Mbi 1 milion shqiptarë kanë ikur nga vendi gjatë dekadës së fundit. Fshatra të tëra janë boshatisur, qytetet jetojnë me pensionistë, ndërsa rinia sheh emigrimin si të vetmen shpresë.
Kjo nuk është rastësi. Kur një qeveri:
- rrit taksat,
- shkatërron biznesin e vogël,
- favorizon oligarkët,
- kap administratën,
- dhe mbyt meritokracinë,
atëherë largimi masiv bëhet politikë shtetërore e heshtur.
Një çoban ruan kopenë që të mos humbasë. Një kasap e çon drejt thikës.
Në vend që paratë publike të shkonin për:
- bujqësinë,
- arsimin,
- spitalet,
- rritjen e pagave,
ato u derdhën në PPP, koncesione dhe projekte luksi që pasuruan një grusht njerëzish pranë pushtetit.
Ndërkohë:
- fermeri shqiptar falimenton,
- nafta është ndër më të shtrenjtat në Europë,
- energjia rritet,
- çmimet shpërthejnë,
- dhe pensionistët numërojnë qindarkat.
Kjo nuk është qeverisje sociale. Është model ku populli sakrifikohet për interesat e një elite të vogël ekonomike dhe politike.
Rama nuk sundon vetëm me administratë, por edhe me propagandë. Ai e ka kthyer komunikimin publik në spektakël:
- video të kuruara,
- batuta,
- tallje me qytetarët,
- sulme ndaj gazetarëve kritikë,
- dhe kontroll indirekt mbi një pjesë të mediave.
Ndërsa shqiptarët vuajnë krizën ekonomike, propaganda përpiqet t’i bindë se jetojnë në “Shqipërinë që duam”. Por propaganda nuk mbush frigoriferin, nuk ul çmimet dhe nuk kthen të rinjtë nga emigrimi.
Një nga akuzat më të forta ndaj qeverisë Rama është kapja graduale e institucioneve:
- drejtësia shihet nga shumë qytetarë si selektive,
- tenderat fitohen nga të njëjtët emra,
- administrata funksionon mbi militantizmin,
- ndërsa opozita politike dhe mediat kritike përballen me presion të vazhdueshëm.
Kur pushteti përqendrohet në një dorë të vetme, demokracia dobësohet dhe qytetari humbet besimin tek shteti.
Kontrasti është brutal:
- nga njëra anë kulla, resorte dhe miliona euro investime luksi,
- nga ana tjetër pensionistë që nuk blejnë dot ilaçet,
- familje që jetojnë me borxhe,
- të rinj që largohen me gomone apo azil.
Kjo është arsyeja pse shumë shqiptarë ndihen të tradhtuar. Sepse shteti nuk po punon më për qytetarin e zakonshëm, por për një kastë të privilegjuar.
Historia i gjykon liderët jo nga propaganda, por nga pasojat që lënë pas. Dhe pasojat e kësaj qeverisjeje shihen qartë:
- një Shqipëri e zbrazur,
- një ekonomi e kapur,
- një popull i lodhur,
- dhe një rini pa besim tek e ardhmja.
Prandaj për shumë shqiptarë, Edi Rama nuk shihet si “çobani” që mbron popullin e vet, por si simbol i një sistemi që po e copëton Shqipërinë ekonomikisht, moralisht dhe demografikisht.